Blij dat ik zijn lijfje mocht zien
Na de geboorte en het sterven van Sem, deelde ik vaak mijn ervaring over een niet-levensvatbare zoon. Ook in losse gesprekken met onbekenden. Daar ben ik blij om. Want delen doet ook helen EN zo mocht ik meer verhalen horen…
Kind had niet bestaan
Behoorlijk wat ouders kennen miskraam of doodgeboorte. Ik hoorde hoe vaak het vroeger zo veel pijnlijker verliep.
Zo vertelde een dame in de zestig me dat ze vroeger niet eens het lichaam van haar doodgeboren kindje mocht vasthouden of zelfs zien. Daar had ik bij Sem gelukkig zelf voor mogen kiezen. Iets waar ik heel blij om ben!
Maar haar hadden ze niet eens willen vertellen of ze een zoon of dochter had gekregen. Dood kindje had nooit bestaan.
Verjaardagscadeau
In Sem zijn geboortejaar 2015 konden we hem ook nog niet registreren bij de gemeente, wat we toen wel jammer vonden. Nu kan het gelukkig wel, zelfs met heel wat jaren vertraging.
Dus wanneer onze twee jongere kinderen groot genoeg zijn om te snappen wat we doen, willen we Sem met zijn vieren gaan registreren, op of rond zijn verjaardag.
Ik heb er nu al zin in!
